Skip to content

კიევის ხუნტა

ტეგებიdelegitimizationanti ukrainian

ეკვივალენტებიENKyiv JuntaRUкиевская хунта


„კიევის ხუნტა“ (რუს. киевская хунта; ასევე „კიევის რეჟიმი“, киевский режим) არის იარლიყი, რომელიც უკრაინის არჩეულ მთავრობას წარმოაჩენს არა ლეგიტიმურ სახელმწიფო ხელისუფლებად, არამედ არალეგიტიმურ ბანდად — „ხუნტად“, რომელიც დასავლეთის მხარდაჭერით მოწყობილმა გადატრიალებამ დანიშნა. სიტყვა „ხუნტა“ შემოაქვს ძალით ხელისუფლების ხელში ჩამგდები სამხედრო დიქტატურის ხატი და უარყოფს, რომ უკრაინელი ხელმძღვანელები თანამდებობებს ამომრჩევლის ნებით იკავებენ.

იარლიყი ფუნდამენტურ დელეგიტიმაციურ საქმეს აკეთებს. თუ უკრაინის მთავრობა ხუნტაა და არა სახელმწიფო, მაშინ მას არ აქვს ის უფლებები, რაც სახელმწიფოს აქვს, მისი არჩევნები ბათილია, ხოლო მასთან „მოლაპარაკება“ და მასში შემოსევა ტოლფასია. ჩარჩო ბანდერისტებსა და დენაციფიკაციასთან ერთად მუშაობს, რათა უკრაინის სახელმწიფო ერთდროულად არალეგიტიმურად და ბოროტად წარმოაჩინოს.

წარმოშობა და ისტორია

Section titled “წარმოშობა და ისტორია”

იარლიყი 2014 წლით და ღირსების რევოლუციით თარიღდება. პრეზიდენტ ვიქტორ იანუკოვიჩის მიერ ევროკავშირთან ასოცირების შეთანხმებაზე უეცარი უარის წინააღმდეგ მრავალთვიანი მასობრივი პროტესტის შემდეგ — პროტესტისა, რომელსაც სასიკვდილო ძალით უპასუხეს — იანუკოვიჩი კიევიდან 2014 წლის 21 თებერვლის ღამეს გაიქცა. 22 თებერვალს უმაღლესმა რადამ 328–0 მისცა ხმა მისი თანამდებობიდან მოხსნას კონსტიტუციური მოვალეობების მიტოვების გამო და ვადამდელი არჩევნების დანიშვნას.1 რიგგარეშე საპრეზიდენტო არჩევნები 2014 წლის 25 მაისს გაიმართა, პირველ ტურში გაიმარჯვა პეტრო პოროშენკომ; შემდეგ, 2019 წელს, ვლადიმირ ზელენსკი ხმების 73%-ით აირჩიეს.2

რუსულმა სახელმწიფო მედიამ ეს თანმიმდევრობა დასავლეთის მიერ ორგანიზებულ პუტჩად წარმოაჩინა, ხოლო წარმოქმნილი მთავრობა — „ხუნტად“. ევროკავშირის დამკვირვებლები მტკიცებას „2014 წელს უკრაინაში გადატრიალება მოხდა“ ყველაზე მყარ პროკრემლისეულ ცრუ ნარატივებს შორის მიაკუთვნებენ.3 ჩარჩო აუცილებელი იყო 2014 წლის ყირიმის ანექსიისა და დონბასის ომის ლეგიტიმაციისთვის და 2022 წლის შემოსევისთვის აღორძინდა.

ფუნქცია პროპაგანდაში

Section titled “ფუნქცია პროპაგანდაში”

ეს ჩარჩო გამოიყენება იმისთვის, რომ:

  • უკრაინის სუვერენიტეტი და მისი არჩევნების ნამდვილობა დაადელეგიტიმოს, არჩეული მთავრობა უზურპატორებად წარმოაჩინოს;
  • 2014 წლის ღირსების რევოლუცია საზღვარგარეთიდან წარმართულ გადატრიალებად წარმოაჩინოს, წაშალოს რა მოპროტესტე უკრაინელების სუბიექტურობა;
  • უკრაინას უარყოს მოლაპარაკების პარტნიორის სტატუსი, რადგან „ხუნტასთან“ არ აწარმოებენ მოლაპარაკებას — მას აშორებენ;
  • ბანდერისტებსა და დენაციფიკაციასთან იმუშაოს, რათა უკრაინის სახელმწიფო წარმოაჩინოს არალეგიტიმურადაც და ბოროტადაც, ე.ი. სამიზნედ და არა პარტნიორად.

მტკიცება ცრუა. პარლამენტის ხმის მიცემა დედაქალაქიდან გაქცეული პრეზიდენტის მოსახსნელად, რასაც საერთაშორისო დაკვირვების ქვეშ ჩატარებული არჩევნები მოჰყვა, სამხედრო ხუნტის მიერ ხელისუფლების ხელში ჩაგდების საპირისპიროა. უკრაინამ არაერთხელ ჩაატარა კონკურენტული არჩევნები ხელისუფლების მშვიდობიანი გადაცემით — მათ შორის მმართველი პარტიის ცვლა 2019 წელს — რასაც ვერცერთი ხუნტა აკეთებს.

ძირითადი მაგალითები

Section titled “ძირითადი მაგალითები”

2014 წელი და ყირიმი. იარლიყი „ხუნტა“ დაუყოვნებლივ ამოქმედდა ყირიმის ანექსიის გასამართლებლად, რუსეთის ქმედებები კიევში არალეგიტიმური, მტრული რეჟიმისგან დაცვად წარმოაჩინა.3

პროქსი-ომი დონბასში. რუსეთის მხარდაჭერით მოქმედმა ხელისუფლებამ დონეცკსა და ლუგანსკში თავისი შეიარაღებული კამპანია „კიევის ხუნტისადმი“ წინააღმდეგობად წარმოაჩინა, რუსული ხელმძღვანელობა და მხარდაჭერა დამალა.4

2022 წლის შემოსევა. ჩარჩო დაბრუნდა დენაციფიკაციისა და დონბასში გენოციდის მტკიცებასთან ერთად, სრულმასშტაბიანი შემოსევა არალეგიტიმური ბანდის მოცილებად წარმოაჩინა და არა სუვერენულ დემოკრატიაზე თავდასხმად.

რატომ არის ეს მნიშვნელოვანი

Section titled “რატომ არის ეს მნიშვნელოვანი”

„კიევის ხუნტის“ ჩარჩო მნიშვნელოვანია იმიტომ, რომ ლეგიტიმურობა სახელმწიფოებრიობის საფუძველია. არჩეული მთავრობის უზურპატორ ბანდად ხელახალი განსაზღვრით კრემლი რიტორიკულად აცლის სუვერენული სახელმწიფოსა და მისი ხალხისთვის დამახასიათებელ სამართლებრივ და მორალურ დაცვას. ის შემოსევას „გათავისუფლებად“ აქცევს, ხოლო არჩეულ პრეზიდენტს — ჩამოსაგდებ დამნაშავედ.

ჩარჩო ხალხურ აჯანყებას უცხოურ შეთქმულებად გადაწერს, უარყოფს რა, რომ უკრაინელებს საკუთარი გზის არჩევა შეეძლოთ. სუბიექტურობის ეს უარყოფა არის შემაკავშირებელი ქსოვილი ამ იარლიყს, ანგლოსაქსების თოჯინების მმართველის ტროპსა და უფრო ფართო მტკიცებას შორის, რომ უკრაინა ნამდვილი ერი კი არ არის, არამედ დასავლური პროექტი.

  1. იანუკოვიჩი კიევიდან 2014 წლის 21 თებერვალს გაიქცა; 22 თებერვალს უმაღლესმა რადამ 328–0 მისცა ხმა მის მოხსნას — RFE/RL, „Ukrainian Parliament Deprives Yanukovych of Presidential Title“, 2014.

  2. პეტრო პოროშენკო აირჩიეს 2014 წლის 25 მაისს (54,7% პირველ ტურში); ვლადიმირ ზელენსკი 2019 წელს 73%-ით — OSCE/ODIHR-ის დაკვირვება.

  3. „Disinfo: There was a coup d’état in Ukraine in 2014“, EUvsDisinfo (EEAS), 2020. 2

  4. Institute for the Study of War, Russian Offensive Campaign Assessment (2022), „კიევის რეჟიმის“ ჩარჩოს შესახებ.